سيد علي موسوي نژاد، مدرّس دانشگاه، عضو هیأت علمی مرکز مطالعات و تحقيقات ادیان و مذاهب، و مدير گروه مذاهب اسلامي مؤسسۀ آموزش عالي اديان و مذاهب قم است. حوزه مطالعات و تحقيقات او مذاهب اسلامي است و به دليل مسافرتهايش به عربستان و يمن و ارتباط نزديكي كه با شيعيان زيدي آن سامان داشته است، با زيديه بسيار آشناست. زيديۀ يمن هم او را مي شناسند و از كتاب او به نام«تراث الزيدية» كه به دليل تسلطش به زبان، به عربي تأليف گرديده است، استقبال خوبي كرده اند. از او مقالاتي در مجلات مختلف و مصاحبه هايي در خبرگزاريها منتشر شده است و اثر مشترك او به نام درسنامۀ «عقايد زيديه» هم به چاپ رسيده است.سيد، خيلي صميمي، مهربان و جوانگراست و ... دعوت ما براي مصاحبه را با آغوش باز پذيرفت ...
ادامه مطلب>>>
امتداد زمانى حسينيه
حسينيه در طول قرن پنجم هجرى قمرى حضورى نمايان و آشكار داشتند. در اين مقطع اميرانى از خاندان قاسم عيانى بر بخش هايى از شمال يمن و به ويژه در منطقه «شهاره» حكومت مى كردند كه همگى معتقد به باورهاى حسينيه بودند و على رغم وجود شرايط امامت زيديه در برخى از آنان همچون قاسم بن جعفر بن قاسم عِيانى (411ـ468 ق)،
اعتقاد آنان به مهدويت و غيبت حسين بن قاسم مانعى بر سر راه اعلام امامتشان بود.[155]
ادامه مطلب>>>
نزول وحى بر حسين بن قاسم
حميدان بن يحيى (م قرن هفتم ق) در بيان الإشكال اين عقيده حسينيه را اين گونه طرح كرده كه آنها گمان داشتند كه حسين بن قاسم آنچه را در خواب مى ديد، در بيدارى به وقوع مى پيوست; و به دنبال آن حميدان بن يحيى با استشهاد به سخنى از حسين بن قاسم آن را رد مى كند.[124]
ادامه مطلب>>>
ادعاى برترى حسين بن قاسم نسبت به پيامبر اسلام
پس از اعتقاد به مهدويت حسين بن قاسم، از جمله عقايد شگفت انگيزى كه به حسينيه نسبت داده مى شود اين است كه آنها حسين بن قاسم را به دليل خدماتى كه در راه نشر دين اسلام انجام داده و مى دهد حتى از پيامبر گرامى اسلام نيز برتر مى دانند!
ادامه مطلب>>>
بر اساس منابع متعدد و معتبر وجود فرقه اى به نام حسينيه كه عقيده محورى آنان مهدويت حسين بن قاسم و عقايد ويژه در مورد او بوده، امرى مسلّم و قطعى است. از جمله اولين منابعى كه به صورت خاص اصطلاح حسينيه را به كار برده است كتاب سيرة الأميرين[45] به جاى اصطلاح زيديه استفاده كرده است.
ادامه مطلب>>>
اشاره:
در تاريخ شيعيان زيدى به بحث هايى جدى در مورد مهدى موعود و ظهور مدعيان مهدويت برمى خوريم. يكى از مهم ترين اين موارد، ادعاى مهدويت در خصوص يكى از امامان زيديه يمن در آغاز قرن پنجم هجرى قمرى است. اگر چه پيش از اين نيز در ميان زيديه مدعيان مهدويت ظهور كرده بودند، چنين ادعايى در خصوص حسين بن قاسم عِـيانى كه همراه با پيدايىِ فرقه اى جديدى به نام حسينيه در داخل زيديه بود، ويژگى خاصى به اين موضوع مى بخشد.
ادامه مطلب>>>
ادامه مطلب>>>
مذهب زيديه يكى از شاخه هاى اصلىِ تشيع است كه تا زمان ما در كنار اثناعشريه و اسماعيليه همچنان به حيات خود (عمدتا در كشور يمن) ادامه مى دهد. گرايش زيديه از اولين گرايشات شيعى است كه در آغاز قرن دوم، فعال شده و در حوزه هاى گوناگونِ انديشه و عمل، تأثير گذار بوده و به نحو غير قابل انكارى در تاريخ اسلام نقشى بزرگ ايفا كرده است. در دوران معاصر نيز شيعيان زيدى براى جهان اسلام به ويژه پيروان مذهب اثناعشريه همچنان حائز اهميت بسيارند.
ادامه مطلب>>>
ادامه مطلب>>>
تحقیق حاضر بحثى بسیار فشرده در خصوص شبهاتى است که فرقه وهابیت طرح کرده و در ضمن آن به سایر فرقه مسلمین، خصوصاً شیعیان حمله مى کند. لذا در ابتدا لازم است مطالب کوتاهى در خصوص تاریخچه پیدایش فرقه وهابیت و وابستگى فکرى آنان توضیح داده شود.
ادامه مطلب>>>
مجله اخبار امری (ارگان رسمی محفل ملی بهائیان ایران)مورخ اردیبهشت و خرداد1342ویژه نامه ای بمناسبت گردهمائی بهائیان در لندن منتشر نمود و در قسمتی از آن به انعکاس اجلاس لندن در مطبوعات آنروز ایران پرداخت .
مطالعه این بریده روزنامه ها نشان می دهد که چگونه اما م خمینی (ره)با درایت سیاسی و هوشمندی نسبت به اوضاع جاری مملکت متوجه توطئه مشترک بهائیت و رژیم پهلوی و اسرائیل برای تشکیل اولین هیات رهبری بهائیان شدند.
ادامه مطلب>>>
تشکیلات بهائیت به منظور زمینه سازی فرهنگی برای گسترش افکار ضد اسلامی و حذف تدریجی احکام و عقاید اسلامی در جامعه به طور موذیانه ای مبادرت به نفوذ در ارکان فرهنگی جامعه و تسلط بر رسانه های گروهی نموده بود . بدین منظور در آستانه گسترش شبکه تلویزیونی ایران در اواخر دهه 30 شمسی و اوائل دهه 40 که همزمان با گسترش نفوذ امریکائیان و اسرائیلیها در جامعه ایران بود با کمک یکی از سران سرسپرده به صهیونیزم و بهائیت بنام "حبیب ثابت پاسال " که یک یهودی به ظاهر بهائی شده بود ؛ یکی از شبکه های مهم تلویزیون ملی ایران به نام شبکه 3 را در اختیار گرفته بود .
امام خمینی (ره) با درایت و تیز هوشی متوجه این توطئه شده و به کرات در خلال بیانات و حتی نامه نگاریهای حود به این مطالب اشاره نموده و به جامعه ایران و علمای بزرگوار هشدار می دادند. نمونه هائی از این هشدار ها در ذیل آورده شده است:
ادامه مطلب>>>
خطاب نامه ها به آيتالله حاج سيدعبدالعلي آيتاللهي، نواده مجتهد بزرگ و برجسته لارستان فارس، مرحوم سيدعبدالحسين لاري است كه بيش از پنجاه سال است رهبري ديني و سياسي خطه لار را بر عهده دارد و محبوب خاص و عام و شيعه و سني اين منطقه است.
تاريخ اين نامه، 21 ربيع الثاني سال 1384 ق است.
ادامه مطلب>>>
در این پست مطلب به سند دیگری از نقطه نظرات امام خمینی (ره) در خصوص عملکرد فرقه بهائیت و در زمان نخست وزیری هویدا می پردازیم.
این نامه گویای اهداف و نیات شخصی است بنام هویدا که در خانه بهائی و بهائی زاده بزرگ شد و تربیت یافت و با کمک ایادی صهیونیستی به بالاترین مقام اجرائی کشور یعنی نخست وزیری ایران رسید . اگرچه سعی میکرد بهائیت خود را آشکار نکندولی مفاد نامه اعتراض آمیز امام خمینی(ره)نشان می دهدکه چگونه این نامسلمان همان اهداف ضد اسلامی و استعماری بهائیت را در پناه حکومت ننگین پهلوی به اجرا در آورد:
ادامه مطلب>>>
سران بهاييت در بيت العدل مستقر در اسرائيل با ارسال تقديرنامهاي به كانون مدافعان حقوق بشر ايران، از "خدمات" شيرين عبادي و ساير اعضاي اين كانون را به فرقه بهاييت "صميمانه" تقدير كرد.
ادامه مطلب>>>
یک بانوی ساکن یکی از روستاهای قشم که ادعای ارتباط با رسول خدا(ص)، عیسی مسیح(ع) و جبرئیل(ع) را کرده، دردسرهای عجیبی برای حلقه مریدان انگشتشمار خود به وجود آورده است.
ادامه مطلب>>>
شبکه "نشنال جئوگرافي" آمریکا از پخش برنامه ای موهن به نام "در اعماق قرآن" برای نظاميان آمریکایی مستقر در سراسر جهان خبر داد.
ادامه مطلب>>>
روزنامه جمهوری اسلامی در هشداری نسبت به بازگشت عده اي از سرمايه داران يهودي و بهايي نوشت:
ادامه مطلب>>>
اخيرا سيدي حاوي تبليغاتي از معرفي فرقه بهائيت به عنوان ديانتي سعادت بخش، که توسط يک مرکز فناوري آن هم با بودجه بيت المال(!) ساخته شدهاست، در برخي مراکز و شهرکهاي تهران توزيع ميشود.
ادامه مطلب>>>
در پست قبل ريشه هاي بهائي گري را توضيح داديم و معلوم شد كه ريشه ي آن را شيخ احسائي كاشت و سيد كاظم رشتي ساختمانش را بنا نهاد.
جالب آنكه علي محمد فريب حديثهائي را كه در كتابها درباره ي پيدايش امام غائب آمده بود خورد و در كار خود حيران ماند و درمانده گشت.در يك جا در آن حديث ها گفته بودند امام(ع) از مكه با شمشير سر بر خواهد آورد و در جاي ديگر سخن از درفش هاي سياهي ميرفت كه از خراسان بيرون مي آيد.از اين رو براي اينكه خودش را با احاديث هماهنگ كند ملا حسين بشرويه اي را به خراسان مي فرستد تا در آنجا به جمع آوري عده اي مشغول شود سپس با درفشهاي سياه روي به شيراز آورد.باب خودش هم با چنين استنباطي عازم مكه گرديد تا بانگ بلند گرداند و با شمشير ظاهر گردد.
ادامه مطلب>>>

